เชียงใหม่ในอดีต

  • ถนนที่เดินผ่าน อาคารที่มองเห็น ช่างเคี่ยนอินเตอร์

    ใครจะคิดว่า ช่างเคี่ยน สามารถแปรเปลี่ยนจาก ป่าเสื่อมโทรมเชิงดอยสุเทพ เป็นไร่สตรอเบอร์รี่และสวนลิ้นจี่ แล้วมาเป็นชุมชนพักอาศัยหน้ามหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ในช่วงเวลาไม่ถึงห้าสิบปี การเปลี่ยน
    เชียงใหม่ในอดีต
  • ถนนที่เดินผ่าน อาคารที่มองเห็น การเดินทาง

    ถ้าชีวิตเปรียบได้กับการเดินทาง ผมดูจะมีความทรงจำมากมายเกี่ยวกับการเดินทาง หากไม่นับการเดินทางไปลำปางร่วมกับนักเรียนสาวแล้ว และโอกาสเดินทางไกลถึงกรุงเทพฯ ครั้งแรกในฐานะนักดนตรีวงโยธวาทิตของโรงเรีย
    เชียงใหม่ในอดีต
  • ถนนที่เดินผ่าน อาคารที่มองเห็น รถทัวร์

    เมื่อการก่อสร้างทางหลวงสายเอเชียจากกรุงเทพฯไปถึงเชียงใหม่แล้วเสร็จ ทำให้ผม มีทางเลือกในการเดินทางไปกรุงเทพฯมากกว่าทางรถไฟแบบเดิม เริ่มจากรถโดยสารประจำทางที่ได้รับสัมปทานจากกรมการขนส่ง แต่พนักงานข
    เชียงใหม่ในอดีต
  • ถนนที่เดินผ่าน อาคารที่มองเห็น เล่นดนตรีกับหน้าที่พลเมือง

    หนึ่งในกิจกรรมสมัยเรียน คือ การร่วมวงโยธวาทิตของโรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย พอเริ่มเรียนชั้นมัธยมผมก็สมัครเข้าร่วมกิจกรรม จำได้ว่า ครูให้หัดเป่าคลาลิเนต เพราะเป็นเครื่องดนตรีขนาดเล็กที่เหมาะกั
    เชียงใหม่ในอดีต
  • ถนนที่เดินผ่าน อาคารที่มองเห็น "นัก (เรียนทุน) ต่อต้านคอมมิวนิสต์"

    นอกจากทุนการศึกษาที่ผมได้รับจากโรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย ในฐานะเป็นนักเรียนคนที่ 3 ของครอบครัวที่เข้าเรียนแล้ว ผมยังเคยได้รับทุนการศึกษาอีกครั้งหนึ่งเมื่อเรียนอยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 การได้ร
    เชียงใหม่ในอดีต
  • ถนนที่เดินผ่าน อาคารที่มองเห็น "นักเรียนทุน"

    ผู้เขียนชอบโอ้อวดบอกใครๆ ว่า เป็นถึงระดับนักเรียนทุน เพราะอยากให้ใครเข้าใจว่า ตนเองมีสติปัญญา เล่าเรียนได้คะแนนดี (ฮา) ทั้งๆ ที่ความจริง การเรียนของผู้เขียนไม่เคยดีเด่น แต่บังเอิญได้รับทุนจากโรงเรี
    เชียงใหม่ในอดีต
  • ถนนที่เดินผ่าน อาคารที่มองเห็น "จุฬาศัย"

    ผมเคยนึกเอาเองว่าชีวิตนี้คงต้องทำมาหากินกับการออกแบบก่อสร้างที่อยู่อาศัยหรือต้องเป็นสถาปนิกเท่านั้น เพราะนามสกุลกำหนดไว้ชัดเจน คือ จุลาสัย ที่มาจากคำสมาส จุล+อาสัย ผมเลยอธิบายให้ใครๆ ฟังว่า ตอนที
    เชียงใหม่ในอดีต
  • ถนนที่เดินผ่าน อาคารที่มองเห็น "ศรีสุรางค์"

    เล่าเรื่องคนเมืองและคำเมืองไปแล้ว น่าจะเล่าถึงกับข้าวเมืองหรืออาหารเมืองบ้าง แต่ด้วยผู้เขียนไม่ใช่เจ็นวาย เลยไม่สันทัดเรื่องอาหาร ขอข้ามไปพูดถึงอาหารไทยให้ต่อเนื่องกับคนไทย และคำไทย กับข้าวเมืองนั้
    เชียงใหม่ในอดีต
  • ถนนที่เดินผ่าน อาคารที่มองเห็น "คำเมือง (ต่อ)"

    เมื่อยังเยาว์วัย ผู้เขียนเป็นคนเมืองจึงอู้คำเมือง ทั้งที่บ้านและที่โรงเรียน ยกเว้นในชั่วโมงเรียนและในชั้นเรียนที่แม้ครูจะเป็นคนเมือง แต่ก็ต้องพูดเขียนภาษาไทยตามหลักสูตร เมื่อเติบใหญ่เป็นหนุ่ม เข้าม
    เชียงใหม่ในอดีต
  • ถนนที่เดินผ่าน อาคารที่มองเห็น "คนเมือง"

    ผมคุ้นเคยกับการเรียกขานตนเองว่าเป็นคนเมือง ซึ่งหมายความว่าเป็นคนที่มีพื้นเพอยู่ในเชียงใหม่   ไม่ได้คาดหมายให้เข้าใจว่า เป็นคนที่อาศัยอยู่ในชุมชนเมือง ซึ่งตรงข้ามกับคนที่อาศัยอยู่ในชนบทในภาษา
    เชียงใหม่ในอดีต
  • ถนนที่เดินผ่าน อาคารที่มองเห็น "บ้านล้านนา"

    เคยเล่าถึงที่ดินจัดสรรโครงการนิมมานเหมินท์ที่แม่ซื้อในราคาตารางวาละร้อยบาทเมื่อห้าสิบปีที่แล้ว เคยเล่าถึงย่านนิมมานฯ ทองหล่อเชียงใหม่ ที่ราคาซื้อขายสูงถึงตารางวาละแสนบาทในปัจจุบัน ทุกครั้งที่ผมบ
    เชียงใหม่ในอดีต
  • ถนนที่เดินผ่าน อาคารที่มองเห็น "กาดหลวง"

    กาดของคนเชียงใหม่หรือตลาดของคนไทยล้วนมีบทบาทสำคัญในชีวิตประจำวันมาช้านาน   นอกจากจะเป็นสถานที่แลกเปลี่ยนสินค้าแล้ว ยังเป็นจุดนัดหมาย แหล่งพบปะพูดคุยของผู้คนในชุมชน  อีกทั้งเป็นจุดเริ่มต
    เชียงใหม่ในอดีต
  • ถนนที่เดินผ่าน อาคารที่มองเห็น "บ้านสวน"

    ชีวิตวัยเยาว์ของผมบ้านเป็นเรื่องหนึ่งที่ทำให้เกิดความรู้สึกแตกต่างไปจากเพื่อนและคนทั่วไป เพราะครอบครัวเราอาศัยในตึกแถวใกล้ตลาด สภาพบ้านจึงต่างไปจากบ้านทั่วไปและบ้านในตำราสถาปัตย์ที่สอนกันในมหาวิทยาลัย
    เชียงใหม่ในอดีต
  • ถนนที่เดินผ่าน อาคารที่มองเห็น "บ้านใหม่"

    จำได้ว่าตอนเป็นเด็กนักเรียน   เวลาพูดถึงบ้าน ครูมักจะพูดถึงเรือนไม้หรือบ้านตึก  มีหลังคาจั่ว ผนังไม้ หรือกำแพงอิฐ   มีสนามหญ้ารอบบ้านพร้อมทั้งต้นหมากรากไม้ให้ร่มเงา 
    เชียงใหม่ในอดีต
  • ถนนที่เดินผ่าน อาคารที่มองเห็น "บ้านใต้"

    ชีวิตผมนอกจากบ้านหรือที่จริงร้านขายของแล้วก็มี “บ้านใต้” อีกแห่งที่แวะเวียนไปมาอยู่เสมอ เพราะบ้านใต้คือบ้านยาย อยู่บนถนนวิชยานนท์ ตรงปากซอยไปรษณีย์ ด้วยทำเลอยู่ทางทิศใต้ของร้านเราจึงเรียกขานกันง่ายๆ ว
    เชียงใหม่ในอดีต
  • ถนนที่เดินผ่าน อาคารที่มองเห็น "ช่างเคี่ยน"

    หลังจากเล่าเรื่องสตรอว์เบอร์รีไปแล้วนึกขึ้นได้ว่ายังมีเรื่องวันวาน (ยังหวานอยู่) ต่อเนื่องจากที่เล่าไปแล้วว่า ในอดีตนั้นเคยมีไร่สตรอเบอร์รี่อยู่ในตัวเมืองเชียงใหม่ตรงหมู่บ้านช่างเคี่ยนที่อยู่เชิงดอยสุ
    เชียงใหม่ในอดีต
  • ถนนที่เดินผ่าน อาคารที่มองเห็น "สตรอเบอร์รี่"

    ทุกวันนี้คนไทยมี “สตรอเบอร์รี่” โครงการหลวงให้เห็นให้ทานจนเป็นเรื่องธรรมดา ซึ่งต่างไปจากอดีตที่แค่รับรู้ผ่านสื่อให้เห็นเป็นภาพสวยงาม และลิ้มรสหวานที่เป็นเพียงแยมทาขนมปัง สำหรับผู้เขียนแม้เป็นเด็กหั
    เชียงใหม่ในอดีต
  • ถนนที่เดินผ่าน อาคารที่มองเห็น "โรงแรมมิตรอารี"

    เคยเล่าไปแล้วถึงร้านขายสรรพสินค้าของพ่อ ที่ต่อมากลายเป็นร้านขายสินค้าผู้หญิงและของใช้ในบ้านของแม่ว่าเป็นเพียงห้องแถวหนึ่งคูหา ในโครงการพัฒนาเมืองตลาดวโรรสที่เจ้าดารารัศมีลงทุนสร้างขึ้นในเชียงใหม่เมื่อ
    เชียงใหม่ในอดีต
  • ถนนที่เดินผ่าน อาคารที่มองเห็น "นิมมานเหมินท์"

    เมื่อเร็วๆ นี้มีคนเล่าให้ฟังว่า ราคาซื้อขายล่าสุดที่ดินแปลงเล็กๆ บนถนนนิมมานเหมินท์ อยู่ที่ตารางวาละแสนสองหมื่นบาท หรือไร่ละสี่สิบแปดล้านบาท   ซึ่งนับว่าราคาสูงมากสำหรับเชียงใหม่ และใกล้เคีย
    เชียงใหม่ในอดีต
  • ถนนที่เดินผ่าน อาคารที่มองเห็น "ศรีนครพิงค์"

    ถ้าเป็นไปตามตำราฝรั่ง ทุกชุมชนจะต้องมีห้องสมุดประชาชน เพื่อเป็นพื้นที่สำหรับแสวงหาความรู้จากการอ่านหนังสือ แต่ด้วยสังคมไทยไม่ใช่สังคมฝรั่ง อีกทั้งไม่เคยปกครองโดยฝรั่ง ชุมชนจึงมีวิวัฒนาการต่างออกไป กลา
    เชียงใหม่ในอดีต
  • ถนนที่เดินผ่าน อาคารที่มองเห็น "บ้านมัณฑนา"

      ใครที่ผ่านไปมาบนถนนห้วยแก้ว จะคุ้นตากับบ้านพักอาศัยหลังหนึ่ง เป็นบ้านชั้นเดียวหลังไม่ใหญ่นัก   แต่ทว่าพื้นที่โดยรอบนั้นใหญ่โต มีสนามหญ้ากว้างหน้าบ้าน มีรั้วไม้สีขาว แบบเดียวกับรั้ว
    เชียงใหม่ในอดีต
  • ถนนที่เดินผ่าน อาคารที่มองเห็น "ข่วงหลวง"

    แม้แต่คนเชียงใหม่อาจไม่รู้จัก “ข่วงหลวง” ผู้เขียนเองเดิมทีรู้จักแต่ “ข่วงเมรุ” ถิ่นที่อยู่สมัยเป็นเด็ก   และ “ข่วงสิงห์” ที่อยู่ทางตอนเหนือของประตูช้างเผือก เพิ่งมารู้เรื่องข่วงหลวง เมื่อไม่
    เชียงใหม่ในอดีต
  • ถนนที่เดินผ่าน อาคารที่มองเห็น "เฟิร์สคอฟฟี่เฮาส์"

    เมื่อครั้งเยาว์วัย ในตลาดวโรรสมีรายการอาหารให้เลือกหามากมายทั้งเนื้อสัตว์ ผักสด ผลไม้ อาหาร และขนม ดูน่ารับประทานไปเสียทุกอย่าง เมื่อครั้งเติบใหญ่ ในบ้านเมืองมีรายการอาหารบริการอีกมากมายทั้งอาหารพื
    เชียงใหม่ในอดีต
  • ถนนที่เดินผ่าน อาคารที่มองเห็น "แสวง ทัดเที่ยง"

    ทุกวันนี้ใครๆ ก็รู้จัก “เดอะสลัดคอนเซปท์” ร้านสลัดชื่อดังบนถนนนิมมานเหมินท์ ลูกค้าทั้งไทยและเทศล้วนติดใจในรสชาติและความหลากหลายของรายการผักและสิ่งประกอบอื่น รวมทั้งพอใจในคุณภาพของวัตถุดิบที่ปลอดสารพิษ
    เชียงใหม่ในอดีต
  • ถนนที่เดินผ่าน อาคารที่มองเห็น "เซเว่น อีเลฟเว่น"

    ดูเหมือนว่าร้านสะดวกซื้อกลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตคนไทยวันนี้ไปเรียบร้อย ไม่ว่าจะเป็นเพราะทำเลที่ตั้งอยู่ตามชุมชน ใกล้ตลาด ข้างป้ายรถประจำทาง ไม่ว่าจะเป็นเพราะเวลาที่ให้บริการ ไม่ใช่แค่เจ็ดโมงเช้าถึงสิ
    เชียงใหม่ในอดีต
  • ถนนที่เดินผ่าน อาคารที่มองเห็น "ร้านจุฬาภัณฑ์"

    ต้องย้อนกลับไปตอนพ่อซื้อที่ดินและวางแผนสร้างตึกสามชั้น เพื่อเปิดกิจการค้าต่อไปใน พ.ศ.2499 นั้น   เมื่อราคาที่ดินสูงถึงเจ็ดหมื่นบาท ที่ดินอยู่ทำเลดี พ่อจึงว่าจ้างสถาปนิกเทศบาลเป็นผู้ออกแบบ&nb
    เชียงใหม่ในอดีต
  • ถนนที่เดินผ่าน อาคารที่มองเห็น "จุลาสัย"

    เมื่อพ่อเปิดกิจการเป็นของตนเองจึงใช้แซ่เป็นชื่อร้านว่า แต่ฮกเซ้ง ซึ่งดูเหมือนว่าผมจะพบเห็นชื่อทำนองนี้ อย่างเช่น แต่ฮะเซ้ง, แต่ฮกล้ง, แต่เซี้ยงล้ง, แต่ฮกเลี้ยง และแต่อื่นๆ อีกมากมาย ซึ่งก็ไม่ใช่เรื่อง
    เชียงใหม่ในอดีต
  • ถนนที่เดินผ่าน อาคารที่มองเห็น "ร้านแต่ฮกเซ้ง"

    ปู่ผมมาจากเมืองจีน อพยพมาทำมาหากินในเมืองไทยเหมือนตัวละครในนวนิยายหลายเรื่อง ดูเหมือนว่าตอนมาเมืองไทยปู่ทิ้งย่าและพ่อรวมทั้งอาอีกหลายคนไว้ที่เมืองจีน   มาถึงเมืองไทยปู่ก็มีย่าอีกคนตามประส
    เชียงใหม่ในอดีต
  • ถนนที่เดินผ่าน อาคารที่มองเห็น "ว่าด้วยชื่อขานนามถนน"

    ฉบับที่แล้วเล่าขานที่มาของชื่อถนนช้างม่อยไปแล้ว คงรู้แล้วว่าชื่อถนนที่นอกจากเป็นคำพื้นถิ่นแล้ว ยังมีประวัติความเป็นมาเกี่ยวพันกับบ้านเมือง เหมือนอย่างข่วงเมรุที่เล่าขานไปแล้วเช่นกัน ยังมีข่วงหลวง (อยู
    เชียงใหม่ในอดีต
  • ถนนที่เดินผ่าน อาคารที่มองเห็น “ช้างม่อย” และ “ช้างคลาน”

    ตอนเป็นเด็กรู้สึกอับอายเมื่อต้องบอกเพื่อนๆ ว่า บ้านหรือร้านขายของอยู่บน “ถนนช้างม่อย” เพราะคำว่า ม่อย ในภาษาถิ่นเชียงใหม่นั้นแปลว่า ตาย เพื่อนบางคนยังต่อเรื่องออกไปอีกว่าถนนช้างม่อยนั้นอยู่ต่อจากถนนช้
    เชียงใหม่ในอดีต
  • ถนนที่เดินผ่าน อาคารที่มองเห็น "ห้วยแก้วที่สายไป"

    เคยเล่าขานถึงห้วยแก้วไปแล้วครั้งหนึ่ง เคยเล่าขานถึงห้วยแก้วในฐานะโลกส่วนตัวของผู้เขียนในวัยเด็กไปแล้ว แต่ก็ยังมีความค้างคาใจอยู่ จึงขออนุญาตเล่าขานถึงห้วยแก้วอีกครั้ง โดยเฉพาะ “ห้วยแก้วที่หายไป” คน
    เชียงใหม่ในอดีต
  • ถนนที่เดินผ่าน อาคารที่มองเห็น "กงสุลฝรั่งเศส"

    อาจเหมือนภาพยนตร์เรื่องดังที่ต้องสร้างต่อเนื่องหลายตอน เพราะเมื่อเขียนถึงกงสุลอเมริกัน แล้วต่อด้วยกงสุลอังกฤษก็เลยฉุกคิดว่าต้องเขียนถึงกงสุลฝรั่งเศสบ้าง ในประวัติศาสตร์ของเชียงใหม่ในช่วงเวลาแห่งการ
    เชียงใหม่ในอดีต
  • ถนนที่เดินผ่าน อาคารที่มองเห็น "กงสุลอังกฤษ"

    เล่าไปแล้วว่ารู้จักและเคยเข้าไปเยี่ยมชมกงสุลอเมริกา ซึ่งที่จริงก็แค่ห้องสมุดยูซิสที่อยู่ในบริเวณเดียวกันเท่านั้น สำหรับ “สถานกงสุลอังกฤษ” นั้นยิ่งกว่าสถานกงสุลสหรัฐอเมริกา เพราะไม่เคยเข้าไปภายในเลยแม้
    เชียงใหม่ในอดีต
  • ถนนที่เดินผ่าน อาคารที่มองเห็น "แม่ปิงและสะพานไม้ไผ่"

    ตอนที่ผมยังเป็นเด็กเล็ก แม่ปิงหรือแม่น้ำปิงนั้นดูกว้างใหญ่เหลือเกิน แบบว่ามองจากฝั่งกาดหลวงและกาดเก๊าลำไยเห็นเจดีย์วัดเกตฯ อยู่ไกลลิบ ยิ่งตอนน้ำดอยสีขุ่นเหมือนสีดินลูกรังหลากมาเต็มตลิ่งยิ่งดูเวิ้งว้าง
    เชียงใหม่ในอดีต
  • ถนนที่เดินผ่าน อาคารที่มองเห็น "สถานีรถไฟเชียงใหม่"

    ในช่วงเวลาแห่งการล่าอาณานิคมของชาติตะวันตกเกิดการแย่งชิงเชียงใหม่และหัวเมืองอื่นทางภาคเหนือที่เป็นรัฐอิสระอยู่ในตอนนั้น และมีทรัพยากรธรรมชาติล้ำค่าคือไม้สัก ซึ่งเป็นวัสดุก่อสร้างเรือและอาคาร หลังจากอั
    เชียงใหม่ในอดีต
  • ถนนที่เดินผ่าน อาคารที่มองเห็น "ทุ่งโฮเต็ล"

    สมัยที่ยังเป็นเด็กเล็กนั้นทุ่งโฮเต็ลยังเป็นพื้นที่อันไกลโพ้น ได้ยินแค่ชื่อแต่ไม่เคยไปเยี่ยมเยือน รู้แค่ว่าบ้านเพื่อนบางคนอยู่ไกลถึงทุ่งโฮเต็ล มาเรียนเพิ่มเติมในเวลาต่อมาว่า “ทุ่งโฮเต็ล” เป็นชื่อถนนสาย
    เชียงใหม่ในอดีต

หน้า